Ben je slachtoffer van verkrachting en/of moord?

In maart van dit jaar werd Sarah Everard door politieagent Wayne Couzens onder valse voorwendels gearresteerd, geboeid en met de auto meegenomen, waarna hij haar verkrachtte, wurgde en in brand stak om alle sporen uit te wissen.  

Wayne Couzens werd veroordeeld tot levenslang, maar de vermoordde Sarah Everard kreeg postuum nog enkele verwijten naar het hoofd geslingerd door commissaris Philippe Allot. Ze had zich nooit moeten ‘onderwerpen’ aan de arres­tatie door Couzens, zo vindt hij. Ze had met andere woorden maar wat slimmer moeten zijn. Hij vindt ook dat vrouwen het een en ander moeten leren over arrestatiemethodes en het juridische proces. Met andere woorden: had Sarah Everard dat gedaan, dan had ze geweten dat ze niet zomaar gearresteerd kon worden en was het allemaal niet zo fout gelopen. En zie wat er nu gebeurd is. Eigen schuld, dikke bult of zoiets. Ook Scotland Yard deed trouwens enkele absurde aanbevelingen aan vrouwen. Zo zouden ze, wanneer ze in gevaar zijn, teken moeten doen naar een voorbijrijdende bus of op huis­deuren kloppen.

Zouden we niet beter dat lelijke monster ‘geweld in onze maatschappij’ in de ogen kijken en er iets aan doen? Geweld kan immers nooit worden goedgekeurd of toegeschreven aan het slachtoffer, gelijk wat hij/zij wel of niet heeft geloofd of gedaan.

Zouden we niet beter dat lelijke monster ‘geweld in onze maatschappij’ eens in de ogen kijken en er iets aan doen? Geweld kan immers nooit worden vergoelijkt of toegeschreven aan het slachtoffer, gelijk wat hij/zij wel of niet heeft geloofd of gedaan. Slachtoffers worden nog altijd veel te vaak met de vinger gewezen en krijgen de schuld in de schoenen geschoven. Noch Sarah Everard noch één enkel ander slachtoffer heeft dit verdiend!

Previous
Previous

Ik was met hem getrouwd, maar hij niet met mij

Next
Next

De schaamte van een slachtoffer